Hayat çizgilerini siliyorum bedenimden Yorgunluk çizgilerine yer açmak için Görünsün, görsünler Söze dökemediklerimi yüzümden Hedefe ulaşamadan yere düşen Oklarla doluyken atış menzilim Hefedi sökmeye yürüyorum Dosdoğru bir rotadan Bedenim eğilmişken umut cesetlerinden Dik dur diyorlar hep Umutları satın almış, küçük esnaflar Atıp gidememki onları üstümden Daha ruhları bile göğe yükselmemişken Gömdüğümde yeniden yeşerebileceklerini bilirken Emekliliğimi istiyorum tanrım Gittikçe uzaklaşıyor hedefler... Can EREN